Forum

We want more!

Avatar
Lekkerding

Gisteren las ik deze column en ik was meteen enthousiast, omdat ik mezelf er enorm in herken. Dus ik dacht: ik deel hem even met u, mede-ichthianen.

WE WANT MORE door Brenda Waegemaekers

Meer willen. Het lijkt dé norm onder studenten van vandaag de dag. De student anno 2012 wordt niet meer gelukkig van een studentenleven dat bestaat uit één studie, één vriendengroep en één keer per jaar op vakantie. Nee, wij willen meer. Waarom nog kiezen tussen dat overweldigende aanbod aan studies; als je er ook twee of drie kunt doen? Wie heeft het nog over één vriendengroep? Wij balanceren perfect tussen onze studievrienden, sportmaatjes, jaarclubgenoten én social-media friends. Was het ooit zeldzaam om bij een studentenvereniging te gaan; nu is het de normaalste zaak. En hoezo maar één vereniging? Een sportvereniging en gezelligheidsvereniging gaan toch prima samen. En dan natuurlijk reizen; een essentieel ingrediënt voor een goede zelfontplooiing. Dat de buurjongen gaat backpacken in Australië is al passé. Wij willen alles. Eerst drie maanden vrijwilligerswerk in Afrika, daarna surfen en relaxen in Nieuw Zeeland en dan nog even Azië meepakken. Dat geld verdienen we later wel terug. Want we willen geen gewone baan; we willen carrière maken en wereldfaam verwerven. We willen niet buiten de randstad leven, maar in hartje Amsterdam, of nee, New York.
Om onze verwende, doch (naar mijn idee) ambitieuze generatie studenten eens een flinke schop onder de kont te geven heeft Halbe Zijlstra, staatssecretaris van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, besloten dat wij weer moeten gaan knokken voor dat voor dat toch-wel-erg-vanzelfsprekend-wordende luxeleventje. Met de invoering van de langstudeerboete; de hogere kosten voor een tweede studie; de afschaffing van de basisbeurs voor een master én de inkorting van het recht op de OV-kaart zal menig student een klap in hun dromerige gezicht krijgen. Dag tweede studie (“ik ga geen 6000 euro betalen voor wat extra kennis”); dag reisje na mijn bachelor (“ik moet eerst een master doen, nu ik er nog geld voor krijg”); dag studentenvereniging (“geen tijd voor nieuwe vrienden, ik moet studeren”).

Enerzijds kan ik mij wel vinden in de mening van de beste man. Er moet nu eenmaal bezuinigd worden en misschien willen we té veel. Dat mag allemaal best een scheutje minder. Back to basics; naar de tijden van onze ouders; waar je hard moest werken naast je studie en waar je blij moest zijn met wat je had. Anderzijds zijn al die bezuinigingen wel een grote hap om in één keer door te moeten slikken als student. Meneer Zijlstra, laten we allebei een stapje terug doen en een compromis sluiten.

Wij stoppen met alles willen en u voert niet alle vier de bezuinigingen in één door. Misschien 1 of 2 om te beginnen. Of u stelt ze een tijdje uit. Dan kunnen wij nog even aan het idee wennen.

Ach toe meneer Zijlstra, laat ons nog even dromen. Want dat willen we zo graag.

You raise me up, so i can stand on mountains!

 
Gebruikersnaam:

Wachtwoord: